همه بدشانسي ميارن.كم و زياد.ولي برا بعضيا از جمله خودم انگار كه كائنات عزمشو جزم 

ميكنه كه هيچكاري درست پيش نره.اين شعر از هر چيزي گوياتره                               

                                                                                                                     The Aliens   

   you may not believe it

   but there are people

   who go through life with

آفتاب مغزم را ميسوزاند ولي دلم را گرم نميكند/گوشه حياط گرم تابستان نشسته ام و قنديلهاي تنهايي از سرورويم آويزان است/بياييد گنجشكها بياييد/من سلاحي ندارم/من شكار نميدانم/من تنها و تنها نوشتن بلدم/بياييد/ من فقط يك شاعرم.

یه ترانه پاپ که نمیدونم چطور تو یه شب خنک بهاری چرخید و چرخید و افتاد تو دامن من:

گم شدم تو جاده عمر،پر سراب و بي نشونه

پيش چشمم همه عابر،ردپايي روي دلم،جا نميمونه

هرچي فرياد ميزنم،تونميشنوي صدامو

دردمو نيشناسم،پيدا نميكنم دوامو

شهر و روستا، دشت و صحرا

پيش چشمم،قد ارزن،وسعت آبي دريا

توي سرما،توي گرما،همه روزا و شبها

تنها مونس چشامن،شكلاي درهم ابرا

تو كجايي اي خوشبختي

كاش بدونم تو چي هستي

روح خستم كجا اسيره

از آشناها ديگه سيره

فكر نكن زخم كهنم،درد تنهايي و عشقه

حسي مثل عطشه،وجود من هميشه تشنه

ديگه با كسي حرفي ندارم

صفحه هاي دفترم همه سياهن

جسم من ميشكنه با باد

چه اتفاقي ميافته؟

چي ميشه كه از كودكي تا جووني فرسنگها فاصله هست؟طي چه فرآيند روحي و رواني و... از يه توپ دارم قلقليه و عموزنجير باف ميرسيم به بوكوفسكي و گورمله و فينچر و نيچه و فرويد و هزاران نفر ديگه كه وقتي باهاشون آشنا ميشي در تصورتم نمي گنجه كه اين آدم يه روزي بچه بوده.

وقتي كوچيكي آرزوهات و شادي و غم و... همه كوچيكن.غصه هات خلاصه ميشه تو تركيدن بادكنكت و مردن جوجه يه روزت.شاديهات با پرواز بادبادكت و يه شكلات خوشمزه به اوج ميرسن.خونه تون برات محور دنياست.نميدونم من كه اينو مينويسم يا آدم بزرگاي ديگه همگي طوري به بچه ها نگاه ميكنيم كه انگار نه انگار اين سالها رو تجربه كرديم.

چه اتفاقي افتاد؟

كوچيك كه بودم شازده كوچولو رو يه بار خوندم.اون موقع حرفاش به نظرم كاملا عادي ميومد و همه رو راحت ميپذيرفتم.ولي سال پيش وقتي دوباره خوندمش حالم از خودم به هم خورد.كتابو خوندم و لذت بردم.اما اينبار نگاه يه منتقد هم اضافه شده بود.نگاه يه آدم بزرگ.

خوش به حال اون بچه اي كه چند روز پيش تو خيابون  ديدم.يه تيكه مقوا رو فرمون كرده بود و تو عالم خودش از بين مردم لايي ميكشيد.سرشو كه برگردوند ديدم عقب مونده ذهنيه.

وقتي كه بچه بودم/آدم بزرگها و كلاغها/بدين سان زياد نبودند.

توماس آلن ويتس، معروف به تام ويتس در سال 1949 در آمريكا بدنيا آمد.در دوران جواني و نوجواني به شغلهاي ساده و كوچكي مثل پيتزا فروشي و درباني و.... مشغول بود.فعاليت موسيقيايي را با نواختن پيانو از اوايل دهه هفتاد آغاز كرد.اولين آلبوم او كه حاصل كار فردي اوست در سال 1973 با نامClosing Time. به بازار آمد كه اكثر قطعات آن با پيانو و گيتار اجرا شده و با بهره بردن از سبكهايي مثل پاپ و بلوز و بعضا جز آلبومي زيبا با اشعاري بي نظير ارايه كرده كه اگر اشعار آنرا مرور كنيد با من هم عقيده خواهيد بود كه اين اشعار و مخصوصا ترانه مارتا از جواني 24 ساله بعيد به نظر ميرسد.اين آلبوم براي شروع آشنايي با موسيقي ويتس گزينه مناسبي است.

آلبومهاي ديگر او در دهه هفتاد قلب شنبه شبها، تغيير جزيي، ولنتاين آبي است كه هر كدام از آنها نشان از پي نمودن پله هاي پيشرفت تام در موسيقي ميباشند.

ويتس پس از آشنايي چند ساله با همسرش كاتلين، حول و حوش سال 1983 ازدواج كرد.دليل اشاره ام به اين موضوع، همكاري كاتلين با تام در تنظيم آلبومها پس از ازدواجشان است.سال 1983 آلبوم SwordfishTrombone  توسط ويتس ساخته شدكه در آن از خصوصيت آثار بيف هارت بهره برد.يعني تكرار نشدن ملوديها و تركيب سبكهاي مختلف و بعضا نامربوط در قطعاتي كوتاه.

آلبوم زيباي بعدي او محصول سال 1984 با عنوانRain Dogs  است.( شخصا قطعه رين داگز رو خيلي دوس دارم.) آلبومي با اشعار مردمي و قديمي كه توسط تام و مناسب حال و هواي موسيقي اش تغيير داده شده اند.

Franks Wild Years عنوان آلبوم 1987 تامي است.صداي او در اين اثر عجيب و عميق محو و گنگ است و برخي اشعار آن مثل آثار كاپيتان بيف هارت و گروهش مادران اختراع آبستره هستند.

آلبوم Bone Machine  ركورد سال 1992 برنده موسيقي آلترناتيو سال كه آلبومي پيچيده تر از قبلي ها بود، آلبومي است كه در آن تام از موسيقي الكترونيك (البته به روش خودش) استفاده كرده است.

ارايه كارهاي جزيي و پرداختن به خانواده مشغوليتهاي 6-7 سال بعد او بود.

سپس در سال 1999 آلبوم mule varation را ركورد كرد.اثري كه در آن ميتوانيد علاوه بر آبستره، موسيقي سورئال را هم تجربه كنيد.

دو آلبوم Blood Money وAlice او همزمان در سال 2002 به بازار آمدكه موسيقي و اشعاري غني دارند.

آلبوم بعدي او Real Gone نام دارد كه در آن تام 55-56 ساله با صداي پير و خش دارش اشعار زيباي خود را روي موسيقي منحصر بفردش كه در اين آلبوم تغييرات كلي در آن داده است، اجرا نموده.

آلبوم امسالشم كه 2 سي دي هست با نام  Orphans كه چند قطعه جديد داره و بقيه كاراي قديمي با تنظيم جديد.

نكته جالب براي من صداي اوست كه از سال1973 و اولين آلبومش تا الان در حال تغييراست و او با كار كردن روي صدايش به لم خاص خود در خوانندگي رسيده است..

اين شرح مختصري از فعاليت موسيقيايي ويتس بود.او در عرصه سينما نيز فعال است.در سال 1982 بخاطر موسيقي فيلم (از صميم قلب) فورد كاپولا نامزد اسكار شده و در فيلم Down by low بازي كرده است.ولي زيباترين نقش او در فيلم Shortcuts اثر رابرت آلتمن ايفاشده.اگر نگاهي ديگر به فيلم دراكولاي برام استوكر كه در همه كلوبهاي مجاز هم موجود است بيندازيد ميتوانيد او را در نقش رنفيلد ببينيد.

آلبوم (1993) Black Rider او نيز موسيقي متن تاتري به كارگرداني ويليام بارت است.البته عمده فعاليت او در سينما با جيم جارموش است.(حتما گوست داگ را در تلويزيون ديده ايد.) كه آخرين همكاري آنها فيلم قهوه و سيگار است.

آخرين تك آهنگ يا همون sound track او A little drop of poison در كارتون محبوب شرك 2 رو كه شنيدين؟همون پيانيست يك دست كافه سيب مسموم يادتون اومد؟اصلا ديالوگ (من از دوشنبه ها بدم مياد) گربه چكمه پوش اسم قطعه اي از تام ويتس و بون جووي هست.راستي اگه كنسرتهاشو پيدا يا دانلود كردين با دقت گوش كنين چون با آلبوماش خيلي فرق داره.

ویتس در ویکی پدیا

کتابخانه ویتس

ویتس در imdb

هی به خودم گفتم مینویسم.از این هفته. از ماه بعد.از....

مثل شاگرد تنبلایی که میگن از شنبه دیگه شروع میکنم درس خوندن ولی اون شنبه هیچوقت نمیرسه.

دوستان و طرفداران! هم درخواستهای زیادی داشتن که وبلاگ منو بخونن!!!

به هر حال شروع کردم و امیدوارم ادامه دار باشه و خوب از آب درآد.

اسم وبلاگ رو هم از یکی از آهنگهای گروه تایگرلیلیز گرفتم.شاید در موردشون نوشتم.

هنوز نمیدونم چی بنویسم.